Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΡΙΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΤΣΙΤΣΑΝΗ!!!!!!!!!!!!

Σκέφτηκα πολύ πως θα το έγραφα,ίσως γιατί φοβόμουν μήπως οι λέξεις φάνταζαν φτωχές μπρος σε αυτό που βίωσα,μπρος σε ότι είδα,σε ότι άκουσα.....

ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΕΝΗ
ΜΑΓΕΜΕΝΗ

Ας τα πάρουμε λοιπόν με τη σειρά.
Μια Τρίτη πριν ξεκινήσει ο μικρός αριθμός παραστάσεων (μόλις 3),του Γ.Πάριου στο αφιέρωμά του στο Β. Τσιτσάνη, βλέπω σχετικό διαφημιστικό στην τηλεόραση.
Σκέψη πρώτη_ θέλω να πάω,πρώτα μου αρέσει ο Πάριος,αλλά και το αφιέρωμα θεωρώ είναι σπουδαίο.
Σκέψη δεύτερη_ πως θα βρω εισιτήρια (ξέρω ότι είναι δύσκολο).
Σκέψη τρίτη_ πρέπει να κάνω πια κάτι για μένα, ο κόσμος να χαλάσει θα πάω.

Την επόμενη μέρα ξεκίνησε το διαδικτυακό ψάξιμο.Μόλις έβρισκα τα εισιτήρια και πήγαινα να κάνω επιβεβαίωση στοιχείων, στο λεπτό τα έχανα.....φτουυυυυυυ .....

Καταφέρνω με δυσκολία και τρίπλα και βρίσκω 3 (τόσα ήθελα),13 σειρά,πλατεία,

ημέρα Τρίτη 23/4 ,πρεμιέρα ....μια χαρά!!! Εξάλλου ξέρω από προηγούμενες φορές ,πως πολύ κοντά παθαίνεις ένα αυχενικό,άρα 13 σειρά είναι πολύ καλά.

Dress code : επίσημο!!!

Τρίτη απόγευμα ,ξεκινάμε να ετοιμαζόμαστε.......τρεις γυναίκες.....
Είχα πολλά χρόνια να πάω στο Μέγαρο Μουσικής.Τελειώνουμε με την παραλαβή των εισιτηρίων,κάνουμε και μια βόλτα από το κατάστημα του Μεγάρου και ανεβαίνουμε πάνω στην Αίθουσα ΧΡΗΣΤΟΥ ΛΑΜΠΡΑΚΗ (τώρα πια). 
Σκηνικό λιτό ,έτσι ταιριάζει και στη φωνή που σε λίγο θα συγκλονίσει τα αυτιά μας, αλλά και στην πηγή έμπνευσης του.Μια οθόνη στο βάθος της σκηνής προδικάζει ότι θα έχουμε και φωτογραφικό υλικό και του Β.Τσιτσάνη αλλά και της εποχής του.

Η ορχήστρα κάνει την είσοδο στην σκηνή,στη συνέχεια η χορωδία ,ακολουθούν τα φωνητικά.
Τελευταίος μπαίνει ο πρώτος όλων....Ο Γιάννης Πάριος είναι επί σκηνής.

Ξεκινάει ,είναι υπέροχα μοναδικό,δεν ξέρω τι απ' όλα, η φωνή αυτού του ανθρώπου, τα τραγούδια, που βρίσκονταν στην μνήμη μου σαν αγαπημένα του πατέρα μου (με πρώτο όλων την Αχάριστη), η δική μου καλή διάθεση....... το μόνο που έκανα ήταν να αναμοχλεύσω  βαθιά μέσα μου και σύντομα  είχα στην επιφάνεια έναν θησαυρό....Εκτός από 2-3,άγνωστα σε μένα, τραγούδησα όλα τα υπόλοιπα τραγούδια.

Μια αίθουσα κατάμεστη, όλοι όσοι ήμασταν εκεί ,το ζούσαμε, τραγουδούσαμε, πόδια χόρευαν στο πάτωμα με το σώμα καθιστό ,εφόσον δεν επιτρέπεται να σηκωθείς όρθιος να χορέψεις, παλαμάκια δεν σταμάταγαν να χτυπούν.........συχνά τραγουδιστής ορχήστρα και χορωδία σιωπούσαν ,το κοινό έπαιρνε σκυτάλη, ήταν αντάξιο των περιστάσεων!!!!

Δυο μέρη ,34 τραγούδια,σχεδόν τρίωρη παράσταση........
Κανείς ,νομίζω ούτε ο ίδιος ο καλλιτέχνης δεν ήθελε να τελειώσει........
κανείς δεν ήθελε να φύγει...

Μεταφέρω αυτό που διάβασα στο πρόγραμμα

Θυμάμαι την οικογένειά μου
που ήταν υπέροχοι τραγουδιστές 
και εγώ το στερνοπαίδι 
να σιγοτραγουδούν τα τραγούδια του
και κατακλύζομαι από τα ωραιότερα συναισθήματα.

Γιάννης Πάριος

Κουράστηκα για να σε αποκτήσω

αρχόντισσα μου μάγισσα,τρελλή

σαν θαλασσοδερμένος μες το κύμα

παρηγοριά ζητούσα ο δόλιος στη ζωή.

Πόσες καρδούλες έχουν μαραζώσει 

και ξέχασαν για πάντα τη ζωή

μπροστά στ' αρχοντικά σου τα στολίδια

σκλαβώθηκαν για σένα ξένοι και Ρωμιοί.

Αρχόντισσα τα μαγικά σου μάτια

τα ζήλεψα τα έκλαψα πολύ

φανταστικά σκεπτόμουν παλάτια,

μα συ μου γέμισες μαρτύριο τη ζωή.

Β.Τσιτσάνης

ΑΝΑΣΕΜΙΑ ΜΟΥ

    Όλο το βράδυ η Χαρά το πέρασε στη βεράντα του σπιτιού της,με ένα ποτήρι κρασί στο χέρι, κοιτάζοντας το φεγγάρι,τα αστέρια,το μαύρο του ουρανού,το μαύρο της ψυχής της.
    Η ζωή της όλη, μπροστά της,εικόνες,στιγμές,αποτυπώματα μέσα της.
    Ήταν δεν ήταν 6 χρονών και η αδελφή της 4,όταν παίζοντας στο δρόμο έξω απ' την αυλή του πατρικού σπιτιού τους, τις χτύπησε ένα αυτοκίνητο.Ο οδηγός χάθηκε ,κανείς ποτέ δεν έμαθε.. 
    Η μικρή Μαρθούλα πέθανε επί τόπου,η Χαρά χαροπάλευε για μέρες στο νοσοκομείο.Οι γονείς τραγικοί ήρωες,φιγούρες σκελετωμένες δεν ήξεραν που τη σκέψη τους να πάνε,στον θρήνο για το παιδί που έχασαν ή στην ελπίδα για το άλλο που αγωνιζόταν να ζήσει.Η Χαρά τα κατάφερε,βέβαια όχι τελείως αλώβητη.Έχασε δύο δάχτυλα απ' το αριστερό της χέρι και για να αποκαταστήσει την λειτουργικότητα του αριστερού της ποδιού χρειάστηκε να υποβληθεί σε σειρά επεμβάσεων.Ήταν κάπως πιο ατροφικό απ' το άλλο.Η Χαρά στεναχωριόταν όταν τα παιδιά της γειτονιάς την κορόιδευαν,πληγωνόταν.Όλο αυτό της διαμόρφωσε τον χαρακτήρα.Κλείστηκε στον εαυτό της, τα βιβλία έγιναν οι καλοί της φίλοι,το σχολείο το αγαπημένο της μέρος.Παιδί μιας μεσοαστικής οικογένειας,με όνειρο των γονιών τα παιδιά τους να μορφωθούν, η Χαρά ανέλαβε να εκπληρώσει την επιθυμία τους. Τέλειωσε το σχολείο με πολύ καλό βαθμό και σπούδασε στη Νομική.Πολύ γρήγορα βρήκε δουλειά σε μια μεγάλη επιχείρηση σαν νομικός σύμβουλος.Η ανέλιξή της γρήγορη,πολύ σύντομα έγινε υπεύθυνη του Νομικού Τμήματος.Επαγγελματικά αποκατεστημένη και με ένα καλό εισόδημα, στα 30 της αγόρασε ένα διαμέρισμα κοντά στη θάλασσα και ζούσε παρέα με τα δύο σκυλιά της.Οι φίλοι της ελάχιστοι αλλά πιστοί,η ζωή της κυλούσε τακτοποιημένη και ήρεμη.Ήταν όμως μόνη.Είχε κάνει όλες κι όλες 3 σχέσεις, τις 2 απ' αυτές όταν ήταν φοιτήτρια και την άλλη με έναν συνάδελφο στην εταιρεία μόλις είχε   πρωτοπάει. Καμμία δεν κράτησε πολύ,γιατί καμμιά τους δεν ήταν αυτό που η ψυχή της ποθούσε.Έκτοτε ήταν μόνη.
       Όταν έφτασε στα 40 της,έχασε τον πατέρα της, από τροχαίο.
Πόνεσε,έκλαψε,θρήνησε για τον πατέρα της,ήρθαν στο μυαλό της μνήμες απ' το δικό της δυστύχημα.
       Μετά τους πρώτους 3 μήνες απ' τον θάνατο,η Χαρά ζήτησε από τη μαμά της να ενώσουν τις μοναξιές τους,να έρθει να μείνει μαζί της,εξάλλου το σπίτι χωρούσε και ζητούσε άλλον έναν άνθρωπο.Η μαμά της σύντομα μετακόμισε.Θα της έκανε και εκείνης καλό να μην μένει μόνη της.Η ζωή τους συνεχιζόταν σε ρυθμό ρουτίνας..Η Χαρά στη δουλειά της αφοσιωμένη και η μαμά της να φροντίζει το σπίτι.
     Ένα βράδυ η φίλη η Λίτσα επέμενε να πάνε σε ένα μπαράκι να της μιλήσει για τον χωρισμό της απ΄τον άντρα της τον Απόστολο.20 χρόνια παντρεμένοι με 3 παιδιά και την παράτησε για μια μικρή στη ηλικία της κόρης τους.
    Σε εκείνο το μπαράκι,εκείνο το βράδυ η ζωή της άλλαξε.Γνώρισε τον Γιάννη,45αρης,
αρχιτέκτονας, παιδικός φίλος της Λίτσας που κατά σύμπτωση βρέθηκε στο ίδιο μέρος. Τον ερωτεύτηκε αμέσως.Έρωτας κεραυνοβόλος.Ο Γιάννης δεν έδειξε αδιάφορος,αντάλλαξαν τηλέφωνα και άρχισαν να μιλάνε σχεδόν καθημερινά και 2 φορές βγήκαν για καφέ.Μετά από 2 βδομάδες γνωριμίας,έκαναν για πρώτη φορά έρωτα.Την έκανε να  νοιώθει μοναδική ,μια μικρή θεά.Μαζί του έφτανε στα ουράνια,κάθε φορά που έκαναν έρωτα,το κορμί της γινόταν λάβα,καιγόταν στο άγγιγμά του,μεθούσε στο φιλί του.Ο Γιάννης ήταν παντρεμένος,με 2 παιδιά και ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή η Χαρά κατηγορούσε τις εξωσυζυγικές σχέσεις,τώρα ερωτευμένη τόσο μα τόσο πολύ δεν μπορούσε να σκεφτεί το λάθος ή όχι το να είναι το 3ο πρόσωπο μέσα σε έναν γάμο.Με τον Γιάννη βρισκόντουσαν όποτε εκείνος μπορούσε,κάθε φορά σαν πρώτη φορά.΄Ερωτας φωτιά,κορμιά που καιγόντουσαν σε κοινό ρυθμό.Είχαν κοινά ενδιαφέροντα,πήγαιναν σινεμά,σε κανένα μπαράκι,αλλά κυρίως ήθελαν να κάνουν έρωτα.Οι μήνες περνούσαν και η Χαρά ζούσε μέσα σε όνειρο.Γέλαγε σαν παιδί,χαιρόταν με τα μικρά και ασήμαντα,αντιμετώπιζε κάθε δυσκολία με περισσότερη δύναμη,όλα είχαν γίνει ξαφνικά πιο απλά,τίποτα δεν μπορούσε να την βλάψει,ήταν άτρωτη.
ΗΤΑΝ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΗ!!!!!!
    Ο Γιάννης σ' να άρχιζε σιγά σιγά να απομακρύνεται,δεν ήταν πια όπως παλιά.Κάποιες φορές,τελευταία στιγμή είχε ακυρώσει ραντεβού τους.Δεν μίλαγαν πια καθημερινά στο τηλέφωνο.
     Η Χαρά στην αρχή αν και τα έβλεπε όλα αυτά,δεν είχε το μυαλό να σκεφτεί καθαρά.Ο επίγειος Θεός της,ο Άγγελός της την έπαιρνε στα χέρια του και όλα τα ξεχνούσε.Η ανασεμιά της, όπως τον φώναζε και αυτός την έλεγε μπουλίτσα και γέλαγαν.Ζούσε τον απόλυτο έρωτα και ας ήταν και δανεικός απ' άλλη γυναίκα.
     Κάποια μέρα έτσι ξαφνικά ο Γιάννης χάθηκε.Δεν σήκωνε τηλέφωνα και δεν είχε άλλο τρόπο επικοινωνίας.Κανείς δεν ήξερε την παράνομη σχέση τους.Πέρασε ένας μήνας και η Χαρά είχε αρχίσει να κλείνεται και πάλι στο σπίτι.Η μαμά της την έβλεπε να μαραζώνει και δεν μπορούσε να βοηθήσει.Σε έναν λαβωμένο απ' τον έρωτα,δεν υπάρχουν λόγια παρηγοριάς.Μια μέρα σκέφτηκε να του στείλει ένα γράμμα στο γραφείο του.Ο φάκελλος ήταν με το λογότυπο της εταιρείας της.Επίσημος,πέραν πάσης υποψίας.Σε λίγες μέρες την πήρε τηλέφωνο.Μόλις τον άκουσε η καρδιά της κόντεψε να σταματήσει.Μίλησαν όχι πολύ,αλλά είπαν σημαντικά.Της είπε πως έπρεπε να απομακρυνθεί για λίγο,να σκεφτεί.Ο γάμος του ήταν σε οριακό σημείο,η γυναίκα  υποψιαζόταν τις "αταξίες" του και άρχισε να μιλάει  για διαζύγιο, αυτός όμως δεν ήθελε να χωρίσει για χάρη των παιδιών του,που τον λάτρευαν.
     Κανόνισαν να πάνε για καφέ.Βγήκαν μια ,δυο φορές,αλλά ήταν πια σαν δυο φίλοι που συναντήθηκαν μετά από χρόνια και έλεγαν ο καθένας τα νέα του.Για έρωτα ούτε λόγος. Είχαν πια τελειώσει.Η Χαρά βυθιζόταν στο σκοτάδι,ήλπιζε όμως ότι θα βρεθούν ξανά,ότι θα αναζητήσει πάλι το χάδι,το φιλί της.Την πήρε ένα τελευταίο τηλέφωνο και της είπε ότι καλύτερα είναι για όλους αυτή η σχέση να λήξει.Ήταν αποφασισμένος να αφοσιωθεί στην οικογένειά του.Της ευχήθηκε καλή τύχη και της είπε πως η ανάμνησή της θα τον συντροφεύει για πάντα.
     Αυτό το τηλεφώνημα έγινε την προηγούμενη νύχτα.
    Η ζωή της όλη αυτός,ο λόγος υπάρξης της,η καρδιά της δοσμένη σ' αυτόν.Τώρα πως θα αντέξει;;Πως τη ζωή της θα χαράξει;;
Σκέφτηκε το τελευταίο του φιλί,φως υπερκοσμικό την έλουσε,ζεστασιά την σκέπασε και εκοιμήθη.
      Το πρωί η μητέρα της σηκώθηκε όπως κάθε μέρα να ετοιμάσει το πρωινό τους.Η Χαρά αργούσε,να εμφανιστεί,η μητέρα της φαντάστηκε ότι την πήρε ο ύπνος.Την αναζήτησε,στην αρχή στην κρεβατοκαμαρά της και μετά σε όλο το σπίτι,την βρήκε στην βεράντα να κοιμάται σαν παιδί.
Ο γιατρός διέγνωσε ανακοπή.
Ώρα θανάτου:...........................
τι σημασία έχει;;;;

ΕΡΩΤΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ......ΤΟ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΧΑΟΣ!!!

Όλα γλυκά μπερδεύονται και άμα τα λύσεις σφύρα μου!!!
Σχέσεις πολλών ειδών,όλα για τους ανθρώπους είναι εξάλλου...
Φυσικά ότι ισχύει για τους άντρες,ισχύει και για τις γυναίκες,αλλά ως γυναίκα θα μιλήσω για τους άντρες.....Αυτοί οι άγνωστοι!!!
Σχέσεις συμφέροντος, πάει ο άλλος και την πέφτει στην πλούσια,τα γνωστά φρου φρου κι αρώματα αυτός,τα ακουμπάει γερά η άλλη.Καταδικασμένες ,κάποια στιγμή ή αυτή θα καταλάβει το ψέμα και θα τον στείλει,γιατί το φυσικότερο είναι ο τύπος να παίζει και με κάποια μικρότερη ή ο ίδιος δεν θα αντέξει άλλο θα τα χτυπήσει και θα φύγει (οι ματσωμένες είναι καταπιεστικές) ή αφού πάρει ότι θέλει ,άντε γειά !!! Αυτή αγάπησε αυτόν.Αυτός τα λεφτά της.Τι να πεις;;;

Κύριος σε μέση ηλικία.....ωχ ,εδώ έχουμε θέμα,συνήθως παντρεμένος. Ξενοκοιτάει πολύ,συχνά ξενοπηδάει κιόλας.Ζητά επιβεβαίωση ,φοβάται ότι η δύση του πλησιάζει και αρπάζει,ρουφάει νιάτα (πάει μόνο με νεώτερες,πολύ νεώτερες),παρατείνει νομίζει τα νιάτα του.Πανικόβλητος κάνει άπειρα λάθη.Συχνά η νεαρή ζητά κάτι παραπάνω,που ο φίλος μας δεν μπορεί να δώσει.Αυτή ονειρεύεται το νυφικό τούρτα,αυτός έχει γυναίκα,παιδιά,ζωή τακτοποιημένη....έχει όμως και τις ανασφάλειές του.Ή θα την διαλύσει η νεαρά,ίσως βρήκε άλλον να της προσφέρει ότι ζητάει,μπορεί και να κουράστηκε από τις διαρκείς δικαιολογίες του (μωρό μου θα την χωρίσω και θα παντρευτούμε),ή αυτός γιατί τα ζητούμενά της τον ξεπερνούν.Θέλει να περνάει καλά και μόνο αυτό,εκείνη θέλει να πάει τη ζωή της παρακάτω.

Αχόρταγος τύπος (λέγεται και αλλιώς αλλά τα γαλλικά και το πιάνο μου δεν μου επιτρέπουν να το πω..).Έχει ταυτόχρονα και μια και δύο και τρείς.......να σταματήσω;;;
Ε ρε γλέντια....το καλό ψέμα,θέλει και καλή μνήμη....ψέμα από δω,ψέμα από κει,ποια να πρωτοικανοποιήσει;;; μμμμμ.. καμμιά φορά γίνεται η στραβή,ξεμαλλιάσματα, φεύγουν τούφες στον αέρα....Αν τύχει να είναι και φίλες,εκεί να δεις!!!.....Αυτό που ποτέ δεν φταίει ο άντρας,αλλά πάντα η άλλη γυναίκα χρήζει ψυχιατρικής ανάλυσης.Είμαστε ηλίθιες,αυτός κοροιδεύει το σύμπαν,η ανυποψίαστη τι φταίει;;Πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες σε όλες και αυτές μασάνε.Συνήθως τις αποκαλεί όλες μωρό μου,εμ άσε μην μπερδευτούμε και τρέχουμε.

Αν τώρα συμβεί να είναι πολλά απ' αυτά ταυτόχρονα.....η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά,οι κοπέλες πάλι τα πόδια. Είναι παντρεμένος,είναι αχόρταγος και βρίσκεται στην επικίνδυνη ηλικία.
Κάτσε να πιάσω απ' την αρχή,μπερδεύτηκα.
Είναι παντρεμένος,αν το έχει και απ' τα νιάτα του,εεε σίγουρα στα ...ήντα του θα γλεντάει καλά και πολύ.Αν δεν το έχει από τα νιάτα του,συνήθως θα την κάνει μια δυο φορές και θα ηρεμήσει.Τα φοβάται τα δύσκολα.Αν όμως το έχει από τα νιάτα του,τότε γνωρίζει καλά την τέχνη.Πρύτανης του είδους!!!
Ξέρει να χειρίζεται το ψέμα,χρόνια το δουλεύει...Τα ώριμα χρόνια του,δίνουν εμπειρία,το πως θα χειριστεί μια πιτσιρίκα είναι βούτυρο στο ψωμί του.Ξέρει την τέχνη του έρωτα,μπορεί να την τρελάνει με την τεχνική του,της μιλάει όμορφα,της δίνει την ασφάλεια της αγκαλιά του,μπορεί επί μακρόθεν να ξεφεύγει από τα δύσκολα θέλω της.Όταν έρθει η ώρα και τελειώσει,πάει σε άλλη πιτσιρίκα.......Είπαμε,ΞΕΡΕΙ!!!

Αγάπη υπάρχει κάπου μέσα σε όλα αυτά;;; Αν έχει καρδιά αγκινάρα,τότε ναι,υπάρχει!!!

Μα τίποτα καλό δεν βρίσκω πουθενά;;;; Καμμία καλή,φυσιολογική σχέση;;;
Όποιος την δει ή την βρει να την φωτογραφίσει να την δω και εγώ!!!

Kύριοι μη με μαλώσετε ....είπα ότι τα ίδια ισχύουν και για τις γυναίκες,αν και πιστεύω η πλειοψηφία των γυναικών τυφλώνεται απ' τους παραπάνω άντρες και δεν ανταποδίδει τα ίσα!!!

14 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ!!!!........ΛΕΜΕ ΤΩΡΑ.....

14 Φεβρουαρίου......
Για μένα είναι 21 χρόνια απ΄την στιγμή που για πρώτη φορά πάτησα το πόδι μου σε Δημόσια Υπηρεσία όχι σαν πολίτης,αλλά σαν υπάλληλος.
Κυρίως λοιπόν γιορτάζω τα 21 χρόνια μου στο Δημόσιο....βοήθειά μου...
Γιορτή των ερωτευμένων,αρκουδάκια,λουλούδια,προκλητικά εσώρουχα (μαύρα και κόκκινα κατά προτίμηση),κεριά,αφροδισιακά φαγητά (με προσοχή παιδιά,επικίνδυνα τα θαλασσινά) κ.λ.π.
Τι γιορτάζουμε ακριβώς;;;
Μήπως δεν γιορτάζουμε;;
Μήπως πιέζουμε το χαμένο συναίσθημα να βγεί στην επιφάνεια;;
Αν θέλω να κάνω έκπληξη στον σύντροφό μου και να στρώσω κόκκινο τραπεζομάντηλο,να βάλω το πονηρό εσώρουχο με το φιογκάκι στο επίμαχο,αλλά είναι 13 Δεκεμβρίου να μην το κάνω;;....Τα κεριά που αγόρασα τι να τα κάνω;;;.......Καλά ,θα τα έχω για τις διακοπές του ρεύματος.Εκεί να δεις ερωτική ατμόσφαιρα.Δεν έχεις να δεις τηλεόραση (σίγουρη μέθοδος αντισύλληψης,βλέπεις εσύ το αγαπημένο σου σήριαλ,ξενερώνει ο άλλος να περιμένει),δεν έχεις κομπιούτερ (πάει το FB φλερτ),αν έχεις μόνο ασύρματο στο σπίτι,ούτε να πάρεις τηλέφωνο μπορείς,οπότε τι μένει;;;; Προσεχτικά παιδιά,μην κάνουμε και άλλα παιδιά!!!
Έρχομαι λοιπόν πάλι στο κακό timing....εγώ θέλω στις 27 Ιανουαρίου,έχω μύδια,έχω κεριά,έχω διάθεση πολύ.....όλα τα έχω.....τι δεν έχω;;;.....
Μπορώ να γιορτάσω σήμερα;;
Γιόρτασε,αρκεί να μην ξεχάσεις την 14 Φεβρουαρίου.
Εντάξει λέω,θα το θυμάμαι.....
........και έρχεται η πολυπόθητη μέρα.....
Βγαίνω να πάω να ψωνίσω κάτι καινούργιο.Βρέχει του σκοτωμού (παπάκι εγώ).
Εντάξει,έστω και έτσι ,αγοράζω το φόρεμα με το σκίσιμο (θα το παίξω Χρονοπούλου,του αγοριού απέναντι πείτε του πως το θέλω),σε ένα πεζοδρόμιο ρίχνω και ένα πέσιμο ,έτσι για τσαχπινιά,ευτυχώς δεν χτυπάω,παίρνω και τα καινούργια μου τα μαύρα τα σέξυ τα εσώρουχα ,πάω ανθοπωλείο,πω πω παραγγελίες....μήπως είναι η γιορτή των ανθοπωλείων και τα έχω μπερδέψει;;;
Κάνω το σπίτι ανθοκομική έκθεση,το κρασί στην σωστή θερμοκρασία στο ψυγείο (έχω παρακολουθήσει ολόκληρη εκπομπή με συμβουλές από γνωστούς σομελιέ),ντύνομαι θεά!!!
Το τραπέζι άψογο,φτου σου κοπελάρα μου λέω,εγώ θα του κάνω το τραπέζι και αυτός θα μου κάνει ομορφιές...
Ένα ψιλοκρύωμα το έχω,αφού κυκλοφορούσα μες την βροχή,αλλά δε βαριέσαι,θα περάσουμε τέλεια σήμερα.Αυτό μετράει!!!
Τον ακούω έρχεται.
Σαν να ποζάρω σε περιοδικό ,στήνομαι.
Μπαίνει,κουρασμένος πολύ,έχει φάει όλη τη βροχή στο κεφάλι,φτερνίζεται,έχει κρυάδες.
38 μισό η θερμοκρασία του.....που είσαι Κωνσταντίνα να μας τραγουδήσεις;;
Κατευθείαν στο κρεβάτι (μην πάει το μυαλό σας στο πονηρό),δεν μπορεί να πάρει τα πόδια του.
Του φτιάχνω φιδέ,αντιπυρετικά,κομπρέσες.......39 και ανεβαίνει....όχι αυτό που θα ήθελα να ανέβει.Ο πυρετός ανεβαίνει!!!!
Μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας,ψιθυρίζει.."αγάπη μου χρόνια μας πολλά"
Τον αφήνω να κοιμηθεί και πάω να μαζέψω,πιάτα,αφροδισιακά φαγητά,κεριά,λουλούδια,χαμένες ελπίδες για νύχτα αχαλίνωτου σεξ....βγάζω φόρεμα,κοιτάω τα μαύρα τα σέξυ εσώρουχά μου και γελάω...

ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ........ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ......ΘΑ ΓΙΟΡΤΑΣΟΥΜΕ ΟΠΟΤΕ ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΑΤΟΜΑ......αλλιώς

Άνθρωποι που έχουν πρόβλημα...
Άνθρωποι που "δεν έχουν"...
Τι μας ενώνει,τι μας χωρίζει....

Έχω γνωρίσει άνθρωπο μεταμοσχευμένο,όσο δεν το ξέρει κανείς, βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τους "υγιείς".Όταν το μάθουν ,παραμένει εκεί, αλλά με κάποια λύπηση προς το πρόσωπό του.

Έχω γνωρίσει άνθρωπο με κινητικά προβλήματα,τοποθετείται αυτόματα ένα σκαλί πιο κάτω.Είσαι κακόμοιρος/α, σε λυπούνται.Ο οίκτος κυριαρχεί του θαυμασμού,η εικόνα του λόγου!
Πάντα η εικόνα κερδίζει,ακόμα και αν ο λόγος είναι δυνατός!

Έχω γνωρίσει άνθρωπο με νοητική στέρηση, τοποθετείται αρκετά σκαλιά πιο κάτω,δεν έχει την κοινώς αποδεκτή αντίληψη.Ψυχές,συχνά θύματα εκμετάλλευσης "ανώτερων" ανθρώπων.
Θέμα πολύ ευαίσθητο και ιδιαίτερο......Θα το δούμε σε άλλη ανάρτηση ,όχι τώρα!!

Ξαναγυρνάμε πίσω στις κατηγορίες 1 & 2.Αν δεν φαίνεται αυτό που έχεις, εξομοιώνεσαι με τους άλλους,σε απορροφούν σε έναν κόσμο "αγγελικά πλασμένο"...έχεις την δυνατότητα να το κρύψεις απ' τους πολλούς.Αν το πεις θα χρειαστεί να δώσεις εξετάσεις..αλλά αφού εξωτερικά δεν φαίνεται κάτι , γίνεσαι πιο εύκολα αποδεκτός.
Αν το πρόβλημα με την υγεία σου είναι ορατό ,είπαμε ,ένα σκαλί παρακάτω.Δεν κρύβεται.Έχεις να αποδείξεις πολλά.Συναντάς βλέμματα που σε λυπούνται ή και σε εξετάζουν...
Τι έχει το παιδάκι σας; χτύπησε; ....ααα το κακόμοιρο (ακούς όταν είσαι παιδί).
Τί έχεις χρυσό μου; ή πω πω τι έπαθες;(ακούς όταν είσαι ενήλικας)
Θεωρείσαι ότι υπολείπεσαι πολλών,ακόμα και η αντίληψη, η ευφυία σου κρίνονται υπό άλλο πρίσμα.
Γίνεσαι από π.χ. Ελένη , Ελενάκι από  Άννα ,Αννούλα.....μικρό σε όλα ακόμα και στα θέλω σου!!
ΘΕΛΩ;;;
Τι θες και από που το θες;
Τα θέλω σου πρέπει να τα προσαρμόσεις.
Θες δουλειά;...Πολλές πόρτες κλείνουν.
Θες αγάπη;...Όχι στον κόσμο των "υγιών".Υπάρχουν και οι όμοιοί σου.
Θες έρωτα;....Πολλά θες!!!.....Μπορείς;...
Σε σέβονται,γιατί είσαι ΑΜΕΑ, αλλά να ξέρει ο καθένας τα όριά του` και που μπορεί να βρεί αυτό που θέλει.
Ρατσισμός;.......Ναι (είπαμε ένα σκαλί παρακάτω).
Κατηγοριοποίηση;.......Ναι (ταξινομήσαι στην κατηγορία των παθούντων) 
Φίλοι;....Σε αγαπούν ,αλλά και σε λυπούνται.Σε προστατεύουν απ' τους κακούς.Δεν θέλουν να σε φορτώνουν με άλλα,έχεις τα δικά σου..
Ζωή;.....Καθημερινά δίνεις εξετάσεις.
Το μυαλό σου μπορεί να είναι ανώτερο , η ψυχή σου μπορεί να είναι αξιολογότερη πολλών "υγιών", πάντα όμως θα είσαι κακόμοιρο, πάντα δεν θα μπορείς να σηκώνεις τα μάτια, στην ανώτερη "φυλή".Μπορείς να ζεις και να κυκλοφορείς ανάμεσά τους,χωρίς να ξεχνάς τα όρια σου.
Εσύ το "κακόμοιρο" πως αισθάνεσαι άραγε;....
Εσύ θα πρέπει να μάθεις να ζεις στον δικό σου μικρόκοσμο,μην ζητάς να αντιμετωπιστείς σαν ίσος προς ίσους...Δεν είσαι. Κάτι έτυχε στην ζωή σου και πήρε ένα δρόμο που δεν επέλεξες...αυτό το λαχείο τράβηξες....άλλος τράβηξε ένα άλλο..κ.ο.κ.
Έχουν άδικο;...
Είναι υπερβολικοί;.....
Μπορείς να τους συναγωνιστείς και στο στερούν;...
Ίσως δεν έχουν άδικο,ίσως λένε αλήθειες.
Ίσως όμως και να μπορείς να συναγωνιστείς,αλλά σου λείπουν οι ευκαιρίες.
Τι έχεις παραπάνω να δώσεις έναντι του προτύπου;
Το μυαλό σου;...Την ψυχή σου;...Αρκούν;..

Είμαι κυνική;
Είμαι σκληρή;
Ή απλά λέω σκληρές αλήθειες;
Έχοντας ζήσει περιστασιακά στην Αγγλία` και γνωρίζοντας νοοτροπίες και συμπεριφορές, θα έλεγα ότι μιλώντας για την Ελλάδα, μάλλον αληθινή είμαι!!

Βέβαια εδώ πάντα μιλάμε για τον κανόνα ,τον οποίο επιβεβαιώνουν οι εξαιρέσεις!!

Φιλί

Μια πολύ σημαντική ανθρώπινη επαφή!!...μας ακολουθεί σε όλη μας τη ζωή........

Φιλάει η μάνα το παίδι μόλις το πρωτοπάρει στα χέρια της....μαγικό φιλί!!

Φιλάει ο μπαμπάς ο παίδι μόλις το πρωτοπάρει στα χέρια του ,το θαυμά της ζωής άρχισε...

Φιλάει η μάνα το παίδι την πρώτη μέρα που θα πάει στο σχολείο...δινοντάς του την ευχή της,το φιλάει όταν χτυπήσει εκεί που έχει χτυπήσει για να περάσει...μετά δεν πονάει τόσο πολύ....

Φιλάει ο γονιός το παιδί του σε κάθε μεγάλη και σημαντική στιγμή της ζωής του.

Φιλάμε τους φίλους μας ...  επειδή το θέλουμε,από αγάπη και αληθινό δέσιμο ή και από συνήθεια..τυπικό φιλί,συνήθως στο αέρα...

Φιλάμε τους γονείς μας,αδέλφια,παππούδες,θείους και άλλους συγγενείς,άλλοτε γιατί το έχουμε ανάγκη ή το έχουν... άλλοτε από υποχρέωση,κοινωνική συναναστροφή,συνάντηση σε κάποιο μυστήριο!!

Οι κυρίες δέχονται και χειροφιλήματα......

Υπάρχει και το φιλί της προδωσίας...άσπονδοι φίλοι,υπέροχοι συνεργάτες!!

Το ερωτικό φιλί είναι απόδειξη αγάπης ή συνήθεια;

Είναι η αρχή ή το τέλος; είναι και τα δύο...

Το πρώτο που κάνεις όταν ξεκινά μια σχέση είναι να φιλήσεις….

Το πρώτο φιλί αναγνωριστικό,καμμιά φορά απ' αυτό εξαρτάται και η συνέχεια........

Θέλεις να φιλάς τον/ην συντροφό σου .........χείλη που ενώνονται μαγικά, μεθυστικά....ταξιδεύεις,νοιώθεις,ζείς........φιλιά πεταχτά,γλυκά,ήπια η πιο τολμηρά...

αλλά και φιλιά ανεπιθύμητα,βίαια...ζεστά ή όχι.....ανακουφιστικά ή με άγχος,στα κλεφτά ή με ηρεμία...

Φιλιά πολλά, διαφορετικής σημασίας αλλά όλα είναι ακριβώς το ίδιο...άγγιγμα,αίσθηση...

καλή ,κακή ,αδιάφορη.......αίσθηση όμως!!! 

Όλη μας την ζωή φιλάμε και μας φιλούν.....

Αν κάνουμε τον απολογισμό μας θα έχουμε καλά και κακά,να θυμηθούμε...

ΦΙΛΙ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ!!!

  

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΤΡΑΙΝΟ

Ας φανταστούμε λοιπόν την ζωή μας σαν ένα τραίνο...

Όλοι ανεβαίνουμε  στο τραίνο και κάποια στιγμή,σε κάποια στάση κατεβαίνουμε κανείς μας δεν ξέρει σε ποιά,ούτε το πότε......,πιο νωρίς ,πιο αργά ...,το σίγουρο είναι ότι το ταξίδι για καθένα μας κάποτε θα φτάσει στο τέλος του..

Σταθμοί μικροί ,σταθμοί μεγάλοι..σε κάποιους σταματάει για λίγο ,σε άλλους πιο πολύ ......

 σχολείο,

πανεπιστήμιο,

γάμος,( κάθε γάμος και ένας σταθμός)

παιδί,( κάθε παιδί και ένας σταθμός)

διαζύγιο,

εργασία,

ασθένεια,

ταξίδι,

.....ίσως και άλλοι...........για τον καθένα υπάρχουν διαφορετικοί σταθμοί........

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΑΡΧΙΖΕΙ! 

     Σε κάθε σταθμό άνθρωποι ανεβαίνουν,άνθρωποι κατεβαίνουν ,με κάποιους θα συνταξιδέψεις περισσότερο ,με άλλους λιγότερο...Μέσα στο τραίνο θα συναντήσεις πολλούς,ανθρώπους σημαντικούς για σένα αλλά και με αδιάφορους...
Θα έρθουν αυτοί που θα αγαπήσεις ,αυτοί που θα σε αγαπήσουν,άλλοι θα σου βάλουν τρικλοποδιές,άλλοι θα σε σηκώσουν όταν πέσεις,κάποιοι θα σου κρατούν το χέρι όταν φοβάσαι τον γκρεμό,άλλοι θα θελήσουν να σε πετάξουν από το παράθυρο....
Θα συναντήσεις συνεπιβάτες που θα σου μιλούν ψιθυριστά όπως ταιριάζει στον έρωτα και αυτοί που με κακία θα φωνάζουν!!!

Στο ταξίδι θα περάσεις από θάλασσες ,βουνά, άλλοτε το ταξίδι είναι ήρεμο και άλλοτε περνάς κακοτράχαλα δύσβατα σημεία,χειμώνες και καλοκαίρια θα εναλλάσσονται....νηνεμία και φουρτούνες θα συναντήσεις..........νύχτα και μέρα ένας κύκλος είναι, φορές που ο ήλιος θα ζεσταίνει την καρδιά,μα και άλλες που το κρύο θα πληγώνει την ψυχή ,φορές που χαλαρός θα κοιμάσαι,φορές που με αγωνία θα ξενυχτάς!

Θα τύχει  να δείς αγαπημένους σου να κατεβαίνουν γιατί το ταξίδι τους έφτασε στο τέλος του και θα πονάς για τον αποχωρισμό,θα τύχει να δείς αγαπημένους σου να αλλάζουν βαγόνι και να σε αφήνουν ,μα και εσύ  θα αλλάξεις βαγόνι και θα τους αφήσεις .........

       Μέσα στις αποσκευές σου κουβαλάς,γνώσεις,εμπειρείες,αγάπη,πόνο,δάκρυα,γέλια ,χαρά και  λύπη δίπλα δίπλα........

Ένα ταξίδι που  συνέχεια σου δίνει και σε μαθαίνει,γεμίζουν οι αποσκευές σου και εσυ γεμάτος πια βαδίζεις προς το τέλος

Έρχεται η ώρα να κατέβεις.......... 

Το τραίνο δεν σταματά ποτέ.......εσύ κατεβαίνεις ,αυτό συνεχίζει ένα ταξίδι στον χρόνο 

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕ!!!